Το denim είναι το πιο δημοκρατικό ύφασμα που υπάρχει και ένα από τα πιο διψασμένα. Δεν υπάρχει ένας ένοχος. Υπάρχει μια αλυσίδα, και κάθε κρίκος έχει τον δικό του λογαριασμό νερού.
Πού πηγαίνει το νερό
Η κατανάλωση ξεκινά στο χωράφι, με το βαμβάκι, και συνεχίζεται στη βαφή και στο φινίρισμα. Οι αριθμοί που κυκλοφορούν αλλάζουν πολύ από πηγή σε πηγή, γιατί εξαρτώνται από το πού καλλιεργείται το βαμβάκι, πώς βάφεται το νήμα και τι μετράμε. Γι' αυτό εδώ δεν δίνουμε αριθμούς.
Το ινδικό και το λουτρό βαφής
Το ινδικό μένει στην επιφάνεια του νήματος. Γι' αυτό το denim ξεθωριάζει τόσο όμορφα. Η βαφή με σχοινί και τα επαναλαμβανόμενα λουτρά θέλουν πολύ νερό και χημικά που πρέπει να ελέγχονται. Τα νεότερα συστήματα στοχεύουν σε λιγότερα λουτρά και σοβαρή επεξεργασία των αποβλήτων.
Το συνθετικό ινδικό αντικατέστησε το φυσικό πριν από έναν αιώνα. Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η επιστροφή. Είναι να κλείσει ο κύκλος: ανάκτηση και καθαρισμός.
Το πλύσιμο: το μέρος που αλλάζει
Το φθαρμένο εφέ γίνεται με πολλούς τρόπους. Το παλιό πλύσιμο με πέτρα και χλωρίνη θέλει νερό και σκληρά μέσα. Το λέιζερ και το όζον δίνουν την ίδια όψη με λιγότερο νερό και λιγότερη χημεία.
Δεν είναι μαγικό ραβδί: θέλουν ενέργεια, μηχανήματα και τεχνογνωσία. Μεταφέρουν όμως τη δουλειά από το λουτρό στο φως, και αυτό είναι πραγματικό κέρδος.
Το ιταλικό denim και η αντοχή
Η ιταλική παραγωγή έχει μακρά ιστορία στην ύφανση και στο φινίρισμα. Πολλές επιχειρήσεις επενδύουν σήμερα στην ανακύκλωση του νερού και σε ηπιότερα πλυσίματα. Είναι πραγματικό πλεονέκτημα της κοντινής αλυσίδας: βλέπεις τι γίνεται και μπορείς να ζητήσεις απαντήσεις.
Η πιο αποτελεσματική κίνηση έρχεται μετά. Ένα τζιν που πλένεται σπάνια, επισκευάζεται και φοριέται χρόνια βαραίνει λιγότερο από κάθε βελτιστοποιημένη διαδικασία. Το καλύτερο denim είναι αυτό που δεν ξαναγοράζεις.
Είναι η λογική που ακολουθούμε κι εμείς: λίγα κομμάτια φτιαγμένα να αντέχουν, μετρημένο φινίρισμα, και η ραφή στα χέρια της μανιφατούρας του ομίλου μας, από το 1979.